Obecność – krótki dialog o byciu ze sobą

- Hej, jak się czujesz? Rozciągnij się, śmiało. Na co masz ochotę?
- Na fajne śniadanie albo nie, najpierw wyjdę na dwór, przewietrzę się i posłucham ptaków.
Teraz mam ochotę się poruszać. To świeże, pachnące wilgocią powietrze z rana mnie napędza, coś niesamowitego. Gdybym miał opisać ten poranek - to ciekawość świata. Muszę to oddać na płótnie.

- Ja nie wiem jak ty wpadasz na te wszystkie pomysły, to chyba zasługa tego, że codziennie pozwalasz sobie czuć siebie.
- Masz rację, a teraz dosyć malowania, czas wyjść z nim na miasto, nie dzwonię, na pewno tam będzie.

- To jakaś telepatia, prawda? Jak ty to robisz, że zawsze trafiacie na siebie?
- Nie zastanawiam się, gdybym musiał, rozstroiłbym mój świat.

- Wróciłeś, jak było? Przyszedł?
- Oczywiście! Bawiliśmy się świetnie, najpierw restauracja, odpoczynek - ja zawsze odpoczywam! - a potem pływanie w morzu, dobrze mi się z nim rozmawia, tylko on potrafi mnie tak wysłuchać, mogę być przy nim sobą.

- To skoro tak świetnie się bawicie, tak często spędzacie czas, to może wreszcie czas mu to powiedzieć?
- Nie muszę mówić, że go kocham, bo wszystko robię dla siebie.